Archiv für: Mai 2008
Marketing ala Solomon Islands
Radost nakupovat!
Wo Einkaufen eine Freude ist!
Vyklad cinskeho obchodu - Die Auslage eines Chinaladens
Maju skoro vsetko, aj pravopisne chyby - Es gibt fast alles, auch Rechtschreibfehler
Najlepsie maeso je od Nambawan Meat (= number one, pidgin slovo pre "naj")
Das beste Fleisch ist von Nambawan Meat (= number one, Pidgin Wort fuer das Beste)
Hadajte ktory obchod ponuka taku paletu tovarov! Zmrzlinaren!!!
Ratet mal, welcher Laden so verschiedene Waren hat! Eine Eisdiele!
A este zopar vychovnych a poucnych hesiel:
Proti betelovym orieskom - gegen die Betelnuss
"No carrying, chewing, selling betel nut around here"
Kto pluje, musi po sebe upratat - Wer spukt muss aufraeumen
Ockovacia kampan - Immunisierungskampagne
Love you banana
"Oznam. Je prisne zakazane nosit prasata, psy a sliepky do priestorov pre pasazierov"
"Mitteilung. Es ist streng verboten, Schweine, Hunde und Huehner in die Passagierraeume mitzunehmen"
Na zaver perla, skutocna pohladnica zo Salamunovych ostrovov: Coconut republic!
Zum Schluss eine Perle, eine echte Postkarte aus den Salomonen: Coconut republic!
Kapitulacia
Je mozne putovat v decembri cez Himalaje. Je mozne orientovat sa v cinskych klikyhakoch. Je mozne cestovat medzi tichomorskymi ostrovmi na lodiach a jachtach. Je mozne spriatelit sa s papuanskymi domorodcami. Na svete je mozne takmer vsetko.
Ale pochopit logiku imigracneho uradu Salamunovych ostrovov je nad nase sily.
Salamunska imigracia nepovolila a po troch tyzdnoch pobytu nam definitivne oznamila, ze sa na uzemi republiky nachadzame nelegalne (rozumej vstupili sme nie cez hranicny prechod) a tym padom nam vizum nedaju. Vyzvali nas okamzite opustit krajinu, a okamzite po melanezsky znamena "tento tyzden", ako nam usmievava uradnicka vysvetlila. Takze sme museli vyletiet. Toto salamunske riesenie nakoniec nastalo presne dva dni pred odchodom jachtara Briana, s ktorym sme sa mali plavit do Australie na jeho jachte a cestou omrknut napriklad Chesterfield Islands, neobyvane a mimoriadne rajske koralove suostrovie patriace k Novej Kaledonii, kam sa nijakym inym sposobom cestovat neda.
Zo Salamunovych ostrovov si teda zapamaetame hlavne hlavne mesto Honiaru, ale nastastie sme sa zoznamili s kopu milych a zaujimavych ludi, kvoli ktorym sa oplatilo tam byt.
V pase mame normalnu vystupnu, ale ziadnu vstupnu peciatku. Na Salamunovych ostrovoch sme teda vlastne neboli, iba sme ich opustili. Melanezsky - logicky, nie?
Samozrejme sme pri starte a odlepeni sa od zeme posmutneli, po pol roku tralalakania po povrchu zemegule, a hlavne s vedomim ze rozhodnutie imigracneho uradu nepovolit o dva dni pobytu viac ked uz sme tam aj tak tri tyzdne je viac nez absurdne... ale naladu stopercentne vylespil salamunsky steward cize letusko, ktory sa nas povypytoval o nasich cestach, hrozne ho to zaujimalo. Sam od seba sa spytal ci je to nasa svadobna cesta a my sme prisvedcili. Nacez zmizol a o paet minut vyhlasil cez palubny mikrofon, ze Solomon Airlines ma na palube dnes dvoch special guests from Europe, Stefan and Jana, a ze nam aerolinka gratuluje a potom doniesol flasu sampusu ako prezent.
Tak sme si ten prvy a pravdepodobne posledny let nasej cesty nalezite vychutnali.
Tu v Brisbane (hlavne mesto statu Queensland) sme zazili primerany kulturny sok, po pol roku v azijskych alebo kruto rozvojovych krajinach tretieho sveta zrazu mrakodrapy, vsetko ciste, velke, zorganizovane a umele.
V Australii planujeme pobudnut do 21.juna, kedy z Adelaide (na juhu) vyraza na trojtyzdnovu plavbu do Mexika (so zastavkou na Tahiti!!!) nakladna lod, mame uz na nej zarezervovanu kabinu. Ocitli sme sa v australskej zime, tu na severe je este celkom teplo ale na juhu vraj mrzne. Do narodneho parku, kam sme sa chystali vybrat, prave mieri nejaky tajfun, takze menime plan cesty a vymyslame nejaky iny.
Pa pa
J&S
Haengepartie auf melanesisch
Brisbane
Uneinschaetzbar. Letztendlich keine sichere Aussage moeglich. Da wurden wir nun zweimal schriftlich aufgefordert die schoenen Salomonen "immediatly" zu verlassen mit Androhung sofgortiger Deportation und haben das so schoen ausgesessen, sind einfach nicht fortgeflogen und zum Schluss dann doch. 20 Tage sind wir in Honiara herumgehangen, kennen die Stadt, die alles andere als spektakulaer ist, mittlerweile richtig gut. Nette Leute haben wir dabei auch kennegelernt, so dass der Aufenthalt insbesonder gegen Schluss wieder deutlich an Qualitaet gewann. Und immer wieder der Gang zur Einwanderungsbehoerde, auch zustaendig fuer uns merkwuerdige Normalo Touristen, denen man ein Einreisevisum verweigert hatte. Also 3 Wochen im Land ohne jeglichen Stempel, Zeichen unserer Existenz hier. Die Dame dort immer sehr nett, laechelnd gab sie uns eine Hiobsbotschaft nach der anderen in die Haende. Konnte sich wohl gar nicht in uns hineinversetzen mit ihrem Gelaechele. Aber das haben wir gelernt: Immer schoen zuruecklaecheln, nieiiiiiiiiimals laut werden, ungehalten einfach schoen laecheln und so bekamen wir immer wieder irgendwelche Moeglichkeiten die Sache zu verzoegern, wenn moeglich bis zur Abfahrt der Segeljacht, die, ja genau heute wohl (Schmerz!!!!!) in See sticht, Richtung Brisbane.
Zum Schluss hiess es dann:
you have to leave till the end of this week,
Nachfrage
no till the end of this week is better for you
und mehr war nicht herauszubekommen.
Ob die uns wirklich deportiert haetten? Who knows? Letztlich waren doch alle unberechenbar und immer wenn wir dachten es wird jetzt gut kam es schlechter denn je. 3-4 mal war das so.
Also kleines Risiko. GAU artige Folgen. Denn mit einem Deportations- oder Persona non grata Stempel, oder was es da noch immer geben mag, bekommt man auch hopp-hopp in anderen Laendern Probleme und wenn man Pech hat, wird man ohnehin gleich ganz nach Hause geschickt und die Umsteigelaender haben natuerlich kein Interesse an derlei Subjekten und schicken einen weiter.
Also haben wir in dem ganz saueren reisephilosophischen Tropenapfel beissen muessen und sind geflogen. Bis nach Brisbane, wohin, dass sei zu unserer Ehrenrettung noch mal gesagt, wir sowieso einen Segeltoern haetten machen koennen, nur wenige Tage spaeter. Haette also geklappt mit der Weltumrundung ohen Fliegen. Haette, haette, haette, wenn diese idiotischen Behoerden die von den RAMSI Friedenstruppen (hauptsaechlich Australier und Neuseelaender) recht streng ueberwacht werden nicht ....
Und so weiter. Recht harte Wochen waren das, haben kaum was von den tollen Salomonen gesehen.
Aber komischerweise: Fuehlen uns seitdem entspannter denn je. So ist das also mit der Zeit. Bringt ja alles nichts. Einfach warten, keinen Stress mehr machen. Alles optimieren geht nicht. Was ist schon ein tag? Eine Woche? Ein jahr.
Melanesisches Verhaltensgut tut gut auf Dauer, zumindest fuer einige Wochen.
Hier in Brisbane ist alles anders. Effizient, Beton, Grau. Haengen ein paar Tage hier ab. Planen die weiteren tage in Australien. Es gibt gute Nachrichten. Haben ueberraschend noch Plaetze auf dem Frachter Adelaide-Ensenada (Mexiko) bekomen. Zweite Junihaelfte geht es ab. Bis dahin halten wir nach Kaenguruhs ausschau und sind gespannt, was es hier sonst noch so gibt.
Bis bald
Stefan und Jana
PS: Muessen natuerlich noch Ablass zahlen fuer die boesen Flugkilometer. Irgendwelche Vorschlaege?
Down under: Australia
Greetings from Brisbane!
Fortsetzung folgt / pokracovanie nabuduce...
Jana & Stefan
Melanezske vnimanie casu
1. Casu je vzdy dost.
2. Delit cas na dni a hodiny je nezmysel, ako aj planovat cosi v nejaky konkretny cas v buducnosti. Z toho plynie -
3. Dohodnute terminy alebo udaje o trvani cohokolvek su bud priblizne, alebo uplne nerealne. Na vine je sam clovek, co sa pyta "ako dlho to bude trvat", pretoze nuti oputaneho vymysliet si nejaku absurdnu odpoved.
4. Melanezsku kulturu teda charakterizuje stopercentna flexibilita. Naco sa vobec vzrusovat ze sa nieco posuva na neskor alebo nekona vobec?
5. V tropoch sa zije iba v pritomnosti. Neexistuje zima na ktoru sa treba vopred pripravit, kokosy a papaje padaju zo stromov v prebytku, cokolvek padne na zem, vyklici v rekordnom case. Planovat proste netreba.
6. A casu je vzdy dost.
Solomon Islands
Takto sa to zacalo: Na lodku sme si museli doniest vlastny benzin. Papuanske pumpy maju svoje caro...
So hats angefangen: wir mussten unser eigenes Benzin zum Boot bringen. Die papuanischen Tankstellen haben ein gewisses Zauber...
Kazda kvapka je vzacna. Pumpuje sa rucne klukou.
Jeder Tropfen ist kostbar. Gepumpt wird mit der Handkurbel.
Posledna jazda na PMV do Koromiry - Unsere letzte PMV-Fahrt nach Koromira
Dieta z busa - Ein Kind aus dem Busch
Smer Salamunove ostrovy - Richtung Salomoniseln
Bye bye, Dete! Tenk yu tru!
Na mori, po dazdi - Auf der See, nach dem Regen
Drzi kurz - Er haelt den Kurs
Polmetrova musla - eine halbmeterlange Muschel
Nunuare
Smer Gizo - Richtung Gizo
Pauzicka na ostrove Vella Lavella - Pause auf der Insel Vella Lavella
Vysoke vlny nas kompletne premocili, Pistik si prave pripaluje koselu. V Honiare sme ju dali zaplatat.
Hohe Wellen, alles nass - Stefans Hemd brennt gerade an. In Honiara liessen wir es flicken.
Gizo. Kostolnu vezu vzalo tsunami pred rokom.
Gizo. Den Kirchenturm hat das Tsunami vor einem Jahr abgerissen.
Znicilo aj kopu lodi. Auch viele Schiffe wurden zerstoert.
Vecer v pristave - Abend im Hafen
Placky z kasavy na trhu v Gize - Cassawaplaetzchen auf dem Markt in Gizo
Lod do Honiary. Celkom pekny vyhlad z okna, nie?
Schiff nach Honiara. Schoene Aussicht, oder?
Ten velky vigvam na kopci je salamunsky parlament v Honiare.
Der grosse Wigwam oben ist das Solomon Parlament.
Tato fotka nie je prifarbena - Dieses Foto ist nicht koloriert
V baliarni kakaa. Beim Kakao-Verpacken.
Honiara, rybi trh, Fischmarkt
Navstevnik cislo 007 na lodi smerujucej do Novej Kaledonie. Nervy na prasknutie. Bohuzial sa zo Stefana nestal pasazier cislo 007!
Besucher Nr. 007 auf dem Cargoschiff nach Neukaledonien. Groesste Spannung. Leider ist Stefan nicht zum Passagier 007 geworden!
Skoro nas vzali - Sie haben uns fast mitgenommen
To nie je bufet, ale urad vlady.
Das ist kein Imbissstand, sondern der Regierungsamt.
Harbormaster - pristavmajster
Orchideje tu su lacnou dekoraciou obycajnych stankov s obcerstvenim.
Orchideen sind hier Billigdekoration am Imbissstand.
Pomaly sa udomacnujeme - langsam fuehlen wir uns zu Hause hier :)
Vychod slnka z nasej terasy - Sonnenaufgang auf unserer Terasse
Pokus o polynezsky optimizmus, co ine nam ostava?
Ein Versuch, die Suedsee optimistisch zu sehen, was bleibt uns uebrig?
Salamunske rozhodovanie
A sme na Salamunovych ostrovoch. Dnes sa ma rozhodnut, ako dlho tu este pobudneme. Vec je v rukach uradov, a nasa situacia nam uz vyse tyzdna drasa nervy. Doplavili sme sa totiz z papuanskej strany a ostrov Taro, na ktory nas zaviezli, nie je oficialne hranicny prechod. Tak nam odmietaju vydat normalne vizum a hoci pred nami rovnakou trasou bez problemov premavala kopa turistov, my sme sa im nepozdavali. Na Tare sme nadabili na styroch - hlboky nadych - Slovakov, dovolenkovych potapacov, ti tam trcali uz tri dni. Nebol totiz benzin a vypadol jediny let do Giza, ktory zvykne byt raz za tyzden. Slovensko kolonizuje zapadny pacifik! Asi preto sa policajti zlakli a v snahe chranit Taro pred novodobymi Moricmi Benovskymi sa rozhodli konat vynimocne prisne. Sup s nami siestimi do Honiary, tvrdili ze tam sa o nas postara imigracny urad a da nam vytuzenu vstupnu peciatku. Zorganizovala sa lod do Giza, drsna plavba otvorenym morom, asi 8 hodin az do vecera. V Gize sa dohodnuta cena za lod zrazu zdvojnasobila a po vyhrazkach samotnych policajtov bolo jasne, ze ju musime zaplatit. Nuz a v Honiare nam dali sedem dni casu, potom vraj mame vycestovat. Sedem dni. Bratom potapacom to stacilo aspon do odletu, aj ked im natahovacky zrusili polku dovolenky. Ale ako dalej my neletci? Travili sme dni pendlovanim medzi pristavmajstrom, internetom, imigracnym uradom. Raz sme sa takmer nalodili na nakladnu lod do Novej Kaledonie! Pristavmajster nam pomahal ako sa da, nakontaktoval prichadzajuce lode (vela ich nebolo) a ich agentov. Jeden kapitan, Nemec, bol uzasne aktivny, okamzite rozbehol akciu "Pasazieri", volal svojej firme do nemeckej centraly (sefa vytiahol kvoli casovemu posunu o stvrtej rano z postele). Firma nemala namietky, ale musela este narychlo dostat potvrdenie od poistovne, lenze ta ma centralu v New Yorku a tam tiez vsetci spali. A lod stala v pristave iba par hodin - proste sme to nestihli.
A zaroven sme v jachtarskom klube spoznali Australcana Briana, ktory koncom mesiaca na svojej jachte vyraza na plavbu pomedzi tunajsie rajske atoly do Australie a rad by nas zobral ako posadku. Ale chybaju nam dva tyzdne casu! Napisali sme teda sladucky list tunajsim uradom, prilozili potvrdenie od Briana, chodime tam kazdy den, dnes vraj rozhodnu. Rano nam povedali aby sme prisli poobede. Tunajsi melanezsky pojem o case je v kombinacii s uradnymi hodinami tazko stravitelny!
Nuz teda, cakame na telefonat a potesilo by nas nejake vskutku salamunske riesenie.
Pokracovanie nabuduce.
PS: Je tu pekne, neprsi :)
Fotoblog Papua New Guinea
Po dlhom case zase obrazky - Nach langer Zeit wieder Bilder
Welcome to PNG 1 - krestanstvo maju zakotvene v ustave
Christentum ist hier Staatsreligion
Welcome to PNG 2 - plaz vo Vanime
Der Strand von Vanimo
Verejna doprava? Na korbe pickupu. Hovoria tomu PMV - public motor vehicle
Oeffentlicher Verkehr? Auf dem Pickup. Sie nennen es PMV, public motor vehicle
A oproti...
Und gegenueber...
"Highway"
Dzunglovy bufet: v ponuke je betelovy oriesok (vyskusali sme, raz stacilo - horky, silne slinotvorny, a nic moc z toho)
Dschungelbuffet: Betelnuss im Angebot (haben wir probiert, einmal hat gereicht - bitter, stark speicheltreibend, nix besonderes)
Na pile - Am Saegewerk
PNG Survival Kit cize veci potrebne na prezitie v Papue: dobre pisany sprievodca, sprej na vrazdenie hmyzu, vpredu obet - asi sestcentimetrovy svab. Sprej nestacil, museli sme ho dorazit knihou.
PNG Survival Kit: Ein gut geschriebener Reisefuehrer, Insektenspray. Vorne ein Opfer, eine etwa sechs Zentimeter grosse Kakerlake. Spray war nicht genug, wir mussten sie mit dem Buch erschlagen.
S Ursom na plazi vo Wewaku - Mit Urs am Strand von Wewak
Obcas treba z PMV vystupit a zistit, ci je cesta vobec prejazdna
Manchmal muss man aus dem PMV aussteigen und schauen, ob die Strasse befahrbar ist
Dobru chut! Guten Appetit!
(vareny slany banan, yam, listky aipika - salzige Kochbanane, Yamwurzel, Aipikablaetter)
Plavba po rieke Sepik
Bootsfahrt am Sepik - Fluss
Ked nie su peniaze na benzin, pozliepaju si cosi ako plt a spustia sa meditativnym tempom po prude rieky
Wenn es kein Geld fuer Benzin gibt, klebt man ein Floss zusammen und faehrt schoen langsam den Fluss runter
Zo srdca dzungle c.1
Aus dem Herzen des Dschungels Nr. 1
Zo srdca dzungle c.2
Aus dem Herzen des Dschungels Nr. 2
Dedina Tambanum - Tambanum Dorf
Piliere na stavbu noveho muzskeho domu haus tambaran, kde muzi debatuju alebo konaju ritualy
Pfeiler fuer den Bau des neuen Maennerhauses haus tambaran, wo Maenner diskutieren oder Rituale durchfuehern
"That's him"
Najmocnejsi duch predkov
Der staerkste Ahnengeist
Haus tambaran, dom duchov, Haus der Geister
Na tom plochom stolci pod lavicou sa podavalo ludske maeso
Auf dem flachen Tisch unter der Bank wurde Menschenfleisch verspeist
Ziju tu majstri rezbari - hier leben Meisterschnitzer
A takto si dlabu lode - Und so werde Boote gemacht
Hladni sice nie su, ale chybaju im bielkoviny, z toho tie nafuknute bruska...
Sie hungern zwar nicht, Proteine gibts aber nicht genug
Kuchyna, die Kueche
Rezbar Mark na svojej lodi
Der Schnitzer Mark auf seinem Boot
Dve masky - zwei Masken
Lucenie - Abschied
Vetci pomahaju - alle helfen mit
Chlapcek z ineho sveta. Co si o nas mysli?
Ein Junge aus einer anderen Welt. Was denkt er ueber uns?
Ked sa naucia chodit, naucia sa aj plavat a padlovat
Wenn sie gehen lernen, lernen sie auch schwimmen und paddeln
Male medzipristatie v neznamej dedinke
Kleiner Zwischenstopp im unbekannten Dorf
Zatisie s krokodilom
Stillleben mit Krokodil
Bennie, nas sprievodca - unser Guide Bennie
Angoram
Cestou do Rabaulu: Ostrov New Britain, mesto Kimbe, za plotom pristavu
Unterwegs nach Rabaul: Die Insel New Britain, Stadt Kimbe, hinter dem Hafenzaun
Mali rybari - kleine Fischer
Pater Wilhelm a deti z farnosti Rakunai
Pater Wilhelm und die Kinder aus der Pfarrei in Rakunai
Omsa pod holym nebom - Messe unter freiem Himmel
Blond je v mode! Blond ist in!
Vitajte v Rabaule - Willkommen in Rabaul
Nas domcek u nemeckych misionarov
Unser Haeuschen bei den deutschen Missionaren
Pater Theo a deti z farnosti Malaguna
Pater Theo und die Kinder aus der Pfarrei Malaguna
Pod par metrami popola je pochovany stary Rabaul
Unter einigen Metern Asche liegt Alt-Rabaul begraben
Matupit, dedinka priamo pod sopkou
Matupit, ein Dorf direkt unter dem Vulkan
Buducnost Matupitu je neista - Die Zukunft von Matupit ist unklar
A uz sme v Buke: to je nas kamarat Dete!
Und schon sind wir in Buka: Das ist unser Freund Dete!
A toto su Eugen a Kathy na trhu v Buke:
Und das sind Eugene und Kathy auf dem Markt in Buka:
Na vylet treba ist so slnecnikom
Zum Ausflug braucht man nen Sonnenschirm
A toto je Ralph, pekar v Buke:
Und das ist Ralph, der Baecker von Buka:
Ti dvaja sa nasli
Die zwei haben sich gefunden
Japonsky srot v dzungli pri Arawe
Japanischer Schrott im Dschungel bei Arawa
Bougainvilia na ostrove Bougainville
Eine Bougainvilia auf der Insel Bougainville
Tu byva Dete - hier wohnt Dete
Kolegovia z Arawy - die Kollegen aus Arawa
Zeby Mierko? Hodzovo namestie, Arawa
(Fast) wie am Hodzovo Platz in Bratislava, doch in Arawa
Marketing ala PNG
Male marketingove okienko - poteste sa s nami z papuanskej reklamy
Viel Spass bei papuanischer Werbung
Kup si sirup, vyhraj prasa
Kaufe dir einen Sirup, gewinne ein Schwein
Lae Biscuit Nr. 1
Lae Biscuit Nr. 2
Lae Biscuit Nr. 3
Keksiky s hovaedzou prichutou
Kekse mit Rindgeschmack
Papuanska ryza - PNG Reis
Maju uz aj mobily (obcas aj funguju) - Es gibt auch schon Handys (manchmal funtionieren sie)
Powered by coconut!
Der Westen
Honiara, Salomomen
Tja, immer noch hier und der countdown laeuft am kommenden Mittwoch ab.
Alle wollten uns mitnehmen gestern, der Kapitaen, die Reederei, die Filipino Crew sowieso, aber die Versicherung sitzt in New York und da schliefen sie noch als das Schiff auslaufen musste. So oder so aehnlich zumindest stellte sich die Situation dar, irgendein dummes Papierhinderniss hat uns den tollen Trip zunichte gemacht und da sitzten wir nun weiter in Honiara, wo wir gestern abend dann noch im Yacht Club so einige Biere mit wizigen Salomonern tranken und hoffen, suchen, rennen weiter herum. Vielleicht gibt es ja doch noch eine Loesung auf melanesisch, die Immigration absolut freundlich anhauen, bitte bitte es ist so wunderschoen hier, ansonsten wird es eng .....
to be continued
S.
Vertreibung aus dem Paradies?
Honiara, Salomonen
Heiaiaiaiiaia, allerhand passiert, unglaublich spannend, heikel, traurig, wellenbaeder der Gefuehle. Unser grosses Vorhaben nicht zu fliegen steht dermassen auf der Kippe, haarfeine Angelegenheit.
Die ganzen kleinen Gecshichten zwischendurch vielleicht einmal spaeter. Nur das eine: die Salomonen sind wunderwunderschoene Inseln, paradiesisch.
Wir haben von Bougainville in einem kleinen Bananenboot die Seegrenze zu den Salomonen ueberquert und dann kam es: Die falsche Insel, d.h. da war ein australischer Offizier vom internationalen Peacecorps RAMSI, die hier nach den recht blutigen Unruhen vor ein paar Jahren helfen sollen fuer Recht und Ordnung zu sorgen, und dieser officer nahm es sehr genau, denn es ist gar nicht erlaubt auf der kleinen Insel Taro anzulegen, es ist kein Port of Entry, ganz egal dass das etliche vor uns so gemacht haben, wir haben grosses, grosses Pech, haetten zur Port of Entry Insel Ghizo fahren sollen (technisch schwierig 6 Stunden Bananenbot Fahrt, teilweise recht rauhe See), der Typ sagt dem lokalen salomonischen Officer was abgehen soll (den offiziell ist er nur ein Advisor) und schwupps, schon hat man uns die Paesse abgenommen, bekommt ihr in der Hauptstadt Honiara, ca 500 Km und etliche Inseln weiter zurueck, heisst es. 4 Slowaken waren 3 Tage vor uns auf Taro Eiland gestrandet und teilten unser Schicksal. Dann mit ihnen ueber rauhe See doch im Bananboot zunachst nach Ghizo, kommen dort pitschnass an. Dort kostet die Ueberfahrt ploetzlich doppelt soviel und ein Polizeimann sagt wenn ihr nicht zahlt stecken wir euch gleich in den Knast (ein A..... im Gegensatz zu seinen sehr netten Kollegen, die uns in der Ankunftsnacht sogar im Trainingsraum der Polizei uebernachten liessen, das einzige Hotel mit Kapazitaet sehr teuer.) Zwei Tage spaeter Ueberfahrt nach Honiara mit Passagierspeedboot, dort Vertroestrungen ueber 2 Tage und dann die Bombe.
Sie muessen die Salomonen in 7 Tagen verlassen sonst droht die Deportation. Voellig uberreagiert, noch nie dagewesen, es stecken wohl vielleicht die Australier dahinter die auch die Grenzen ihrer Pufferstaaten schon dicht machen wollen. Oh ne oh jee und keine connections klar und dann doch ein Australier wuerde uns mitnehmen in drei Wochen allerdings erst, 4 Wochen Tauchtrip in der Suedsee ueber unberuehrte Atolle Richtung Australien. Das ist aber nateurlich viel zu spaet. Wir rennen von Kreti zu Pleti, geben alles alles alles, muessen ja sonst ein Flugzeug nehmen.
Schliesslich der Harbor master sagt, morgen kommt ein grosses Cargoship. Auf zum Agenten. Der Agent mailt die Company an, ne wie erwartet die nehmen keine Passagiere mit. Wir wollem noch mal nachfragen, die grosse Stahltuer faellt gerade ins Schloss. Feierabend. Halt Halt Haaaalt. Wir halten sie gerade noch auf. Hat sich gelohnt. Wir erfahren morgen kommt der Besitzter des Schiffes, heisst es. Unsere letzte Chance, tierisch auf die Traenendruese druecken bei dem Mann.
Naechster tag. Wir gehen eigentlich nur zum Hafen um den angeblichen Besitzer zu treffen. Der Harbor Master sagt ach ich rede mal mit dem Kapitaen, manchmal gehen da doch noch Dinge. Und so koennte es sein. Der vermeintliche Besizter ist nur von der Hndelskompanie nicht aber von der Reederei in Uebersee, mit ihm zu reden hat keinen Wert, aber der Harbor Master (ein Engel der auf unsere Seite steht) kommt ins Spiel. Der Kapitaen weiss schon Bescheid als wir an Bord gehen.
Jetzt haengt alles vom OK aus Deutschland ab aber oh weh da Satellitentelefon funktioniert nicht unser Handy schon gar nicht und ausserdem schlafen sie da noch obendrein tja, da laufen wir nun herum, verlassen vorsorglich komplett gepackt unser Hotel weil wenn dann geht es hopps los. Warten, das Dmokle Schwert, geht es in ca 4 Stunden weiter oder hat sich unser Traum ausgtraeumt. Spannend, spannend, nervenaufreibend bis ins letzte.......
Stefan & Jana